Wat gebeurt er ná een familieopstelling

Na een familieopstelling gebeurt er iets bijzonders. Soms voel je het meteen. Een soort lichtheid, meer ruimte vanbinnen. Soms zie je zelfs dat iemands hele uitstraling verandert, dat de blik zachter wordt, de adem dieper, het gezicht ontspant.

Ik heb meegemaakt dat iemand na een opstelling over de relatie met haar moeder, nog dezelfde dag een berichtje van haar moeder kreeg, na maanden van stilte.

Maar dat soort momenten zijn uitzonderlijk. Vaker zie je dat een opstelling juist diep raakt. Dat er verdriet voelbaar wordt. Dat iemand met een zwaar of verward gevoel naar huis gaat, of dat het lichaam even reageert; met vermoeidheid, griep, misselijkheid.

En soms merk je helemaal niets.

Maar ook dan werkt het door. Een opstelling is geen quick fix, geen knop die je omzet. Het is eerder alsof het leven zich langzaam opnieuw ordent. Je kunt ineens merken dat je anders reageert. Dat oude spanning zachter wordt. Of dat iemand in je omgeving iets anders doet dan voorheen, alsof er ruimte is ontstaan in een systeem dat eerder vastzat.

Wat belangrijk is om te weten: na een opstelling hebben we vaak de neiging om te gaan analyseren. Om te begrijpen, te verklaren, het te bespreken met anderen.Maar dat is niet nodig. Een opstelling werkt op een laag die voorbij het hoofd ligt.

Vertrouw op wat je hebt gevoeld, op wat in beweging is gezet. Als je er met je hoofd tussen gaat zitten, kan dat eerder ruis geven dan helderheid.

Ik vind het misschien wel het mooiste dat het werk doorgaat, ook als je niets doet. Alsof iets in jou weer weet waar het hoort.